(U)2 η Αυγουστιάτικη πανσέληνος σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού;



Φεγγάρι ολόγιομο, μάθε στους ανθρώπους το θάνατο, για να φοβηθούν, για να θυμηθούν το χρόνο που περνά, για να εκτιμήσουν αυτά που έχουν, για να σταθούν πλάι στη θάλασσα και να κοιτάξουν λίγο γύρω τους. Τότε θα ανθήσουν πάλι τα τραγούδια τους, θα ανοίξουν οι αγκαλιές τους, τα φιλιά τους θα γίνουν δυνατά, οι έρωτες θα έχουν κάποιο νόημα και οι φιλίες θα αποκτήσουν και πάλι τα μυστικά τους.

Φεγγάρι ολόγιομο, μη μας αφήνεις μόνους, σκύψε και φίλησε το μαρμαρωμένο μέτωπο της πολιτείας για να ξυπνήσει η μουσική, να ανοίξουν παράθυρα και οι πόρτες των νοικοκυραίων κι οι άνθρωποι να βγουν ξυπόλητοι πιασμένοι χέρι χέρι, στη βραδυνή τους βόλτα.

Φεγγάρι ολόγιομο, τρόμαξε τους νέους, δείξε τους την ερημιά των γηρατειών, φώτισε με φόβο τα μάτια τους, στόλισε με λάμψεις τα μαλλιά τους, δώσε τους θάρρος να πράξουν αυτά που επιθυμούν, γυμνούς σπρώξε τους στη θάλασσα μέσα στα μαύρα κι ασημένια νερά σου.

Φεγγάρι ολόγιομο, κάμε τους δυνατούς ήχους να σωπάσουν, σβήσε τα χρώματα από τα ρούχα των ανθρώπων, ασήμωσε τα πρόσωπά τους με σιωπή, πάγωσε τη δυστυχία της ζωής τους κι ύστερα φέρε από τα βουνά δροσερό αεράκι ελευθερίας κι άστους εκεί αιχμάλωτους στις θέσεις τους να νοσταλγούν την ευτυχία.

Φεγγάρι ολόγιομο, άφησε ελεύθερα μονάχα τα παιδιά, να παίζουν τα παιχνίδια τους πάνω στα χώματα, να κρύβονται μέσα στις γωνιές, να τρέχουν πάνω-κάτω πριν τα κρατήσουν οι μανάδες τους πάνω από τα σκοτεινά πηγάδια, για να τους δείξουν το μέλλον τους μέσα στο βυθό.

Φεγγάρι ολόγιομο, βοήθησε αυτούς που σκέφτονται μέσα στη μοναξιά να μην χάσουν το νου τους. Φέρουν απάνω τους το βάρος του κόσμου κι αυτό δεν συμφέρει. H αλήθεια διώχνει μακριά τους ανθρώπους κι εκείνοι που σκέφτονται μέρα τη μέρα γίνονται στάχτη. Στείλε τους μαύρο πουλί να κουρνιάσει στον ώμο τους και φίλησε τα μάτια τους με τη μαγεία του φωτός σου.

Στη θάλασσα μέσα οι άντρες ψαρεύουν, οι γυναίκες πίσω στολίζονται, τα παιδιά ιδρώνουν πάνω στα ποδήλατά τους, κανείς δεν ακούει τις ειδήσεις. Ο επιτάφιος του πλήθους θα βγει και πάλι μέσα στους δρόμους της μυρωμένης νύκτας να κάνει τα ίδια εκείνα, τα κοινά και τα συνηθισμένα.

Φεγγάρι ολόγιομο, ώρα ελληνική που το σύμπαν φωνάζει «Ζήστε!». Κι αν σας μιλώ για το φεγγάρι, είναι γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να μην το συνηθίσαμε!
(αφιερωμένο στη μνήμη του πατέρα μου…)

One comment

  1. Παράθεμα: (U)2 η Αυγο&ups...

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s