Νέο Λύκειο: Το άκρον άωτον του σουρεαλισμού


Του Δρ.Κυριάκου Πατριαρχέα* (αναδημιοσίευση από το σημερινό φύλλο της εφημερίδας ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ)

Convex and Concave 1955 Lithograph – image by the official M.C. Escher site

Το παρόν άρθρο έχει ως αφορμή το πρόσφατο «σχέδιο» για το «νέο» Λύκειο, το οποίο μου θύμισε παλιές «διαρροές» από άλλο «σχέδιο» προ 3ετίας. Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σύνηθες φαινόμενο η «διαρροή» (υπαρκτών ή μη) σχεδίων, που, αν παίζαμε 31, θα είχαμε καεί προ πολλού. Αν πάλι ήταν έπος, θα ονομάζονταν «Λυκειάδα» ή κάπως έτσι. Για να είμαι δίκαιος θα πρέπει να επισημάνω ότι όντως το υπουργείο (σοφά πράττοντας) το διέψευσε αμέσως, πλην όμως δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να σχολιάσω έστω αυτό το «νέο σχέδιο» από όπου και αν προέκυψε.

Ειδικά στην παρούσα περίπτωση τόσο η άγνοια, όσο και την επιδερμικότητα έφθασαν στο έπακρο. Ειλικρινά τώρα, αυτός που το «συνέλαβε» έχει επίγνωση της σημασίας τέτοιων ζητημάτων; Με όλο το σεβασμό, λίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει, ειδικά όταν κάποιοι ασχολούνται με θέματα που δυστυχώς όπως φαίνεται δε γνωρίζουν.

Επειδή (όπως έχω ξαναγράψει) η ρήση του Pirandello «έτσι είναι αν έτσι νομίζετε», δεν ισχύει στην περίπτωσή μας, αισθάνομαι ότι είναι χρήσιμο, να δώσω έναν απλό ορισμό του τι σημαίνει σχεδιασμός. Σχεδιασμός σημαίνει ότι πρώτα από όλα έχουμε αποφασίσει με βάση κάποιες παραμέτρους τι πολίτη θέλουμε να βγάλει το Λύκειο. Στη συνέχεια, ποιες είναι οι γνώσεις και οι δεξιότητες που απαιτούνται για να συμβεί αυτό. Σε επόμενο βήμα ποιες είναι οι θεματικές περιοχές που καλύπτουν αυτές τις ανάγκες και στο πολύ τέλος, το «επίμαχο» ωρολόγιο πρόγραμμα.

Εδώ, όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις τι είχαμε; Ένα ξεκομμένο απλό ξεφούρνισμα τίτλων μαθημάτων και ωρών χωρίς καμιά αιτιολόγηση. Με άλλα λόγια «λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα».

Ένα κομβικό σημείο που θα εστιάσω όμως είναι η εκνευριστικά συνεχής επιμονή, στο όποιο σχέδιο εμφανίζεται, της απουσίας της πληροφορικής, ειδικά στην Α’ και Β’ Λυκείου. Δηλαδή ο σχεδιαστής στη συγκεκριμένη περίπτωση σχεδίασε κάτι που είναι εξαφανισμένο (σύμφωνα πάντα με τον «σχεδιασμό» του) για 2 χρόνια από τον σχολικό βίο ενός μαθητή στη Λυκειακή βαθμίδα και ως δια μαγείας εμφανίζεται σε δύο κύκλους σπουδών στη Γ’ Λυκείου είτε ως «Επιστήμη Υπολογιστών», είτε ως «Εφαρμογές πληροφορικής». Έτσι ξαφνικά, όπως λέει και το ομώνυμο τραγούδι. Πραγματικά θα αποτελούσε παγκόσμια πρωτοτυπία, αν εφαρμόζονταν αυτή η εκπληκτικής σύλληψης ασυνέχεια.

Θέλοντας, λοιπόν να βοηθήσω τον «εμπνευστή» αυτού του σχεδίου θα ξαναθυμίσω το τι είναι η πληροφορική διότι πιθανόν να μην γνωρίζει. Πληροφορική είναι η επιστημονική μελέτη της πληροφορίας και του πως αυτή δημιουργείται, κωδικοποιείται, μεταφέρεται, μετριέται, χρησιμοποιείται (διαχειρίζεται) και αποτιμάται.

Επειδή πιθανόν να μη γνωρίζει ούτε τι σημαίνει ο όρος πληροφορία, θα δώσω ένα επίσης σύντομο και απλό ορισμό, «πληροφορία είναι η γνώση που υπάρχει στον ανθρώπινο εγκέφαλο, σε ηλεκτρονικά ή γραπτά αρχεία ή σε άλλα ανθρώπινα ή φυσικά δημιουργήματα».

Εν πάση περιπτώσει επειδή ο «εμπνευστής» του σχεδίου μπορεί να νομίζει ότι πληροφορία είναι απλά η αναζήτηση μιας ή περισσοτέρων λέξεων ή φράσεων π.χ. στο google, ο Shannon (o πατέρας της θεωρίας της πληροφορίας) αν ζούσε θα του εξηγούσε ότι είναι κάτι πολύ συνθετότερο από αυτό που, ίσως, νομίζει.

Επειδή πιθανόν ορισμένοι αναγνώστες (και πολύ φοβάμαι και ο «εμπνευστής» του «σχεδίου») δε θα γνωρίζουν ότι για να εξαχθεί μια πληροφορία πρέπει να συλληφθεί και σχεδιαστεί ένας αλγόριθμος, ο Turing (ένας από τους πατέρες των αλγορίθμων) θα εξηγούσε, όσο πιο απλά μπορούσε, ότι αλγόριθμος είναι η λογική σειρά βημάτων για την επίλυση προβλημάτων, μια διαδικασία δηλαδή που βρίσκεται στην πυρήνα της ανθρώπινης σκέψης και που απαιτεί αναλυτική όσο και συνθετική ικανότητα από τον επιλύοντα το πρόβλημα, με άλλα λόγια τον μαθαίνει πώς να σκέφτεται.

Είναι προφανές λοιπόν το μεγάλο εύρος αυτής της επιστήμης, αφού η γνώση μπορεί να υπάρχει σε τόσες πολλές μορφές αλλά και σε τόσους πολλούς φορείς. Αλήθεια  θεωρεί ο «εμπνευστής» του εν λόγω «σχεδίου» ότι όλο αυτό, το πλέον χρήσιμο αντικείμενο στη σημερινή και αυριανή πραγματικότητα, μπορεί να διδαχθεί σε έναν ή δύο απλούς κύκλους σε μια τάξη, έτσι ξεκομμένα; Ας σοβαρευτούμε, η λογική, οι ανάγκες και η ίδια η κοινωνία απαιτούν: Πληροφορική ως μάθημα Γενικής παιδείας σε όλες τις τάξεις του Λυκείου και ως μάθημα εμβάθυνσης στους όποιους κύκλους σπουδών. Έλεος, φθάνει πια, ας μην ξαναγεμίσουμε με παπαγαλίστικα μαθήματα το όποιο νέο Λύκειο, απλά για να βολευτούν κάποιες ειδικότητες. Ας προσπαθήσουμε επιτέλους να βγάλουμε σκεφτόμενους ανθρώπους από αυτή την τόσο κρίσιμη βαθμίδα.

Κλείνοντας θα θυμίσω την μεγάλης κλίμακας επίσημη έρευνα του υπουργείου παιδείας που δημοσιεύτηκε προ 2ετίας και κατατάσσει την πληροφορική ως ένα από τα 4 βασικά μαθήματα (Μαθηματικά, Νεοελληνική γλώσσα, Ιστορία, Πληροφορική) που σύμφωνα με τους συμμετέχοντες σε ποσοστό 84,3 % θεωρούν ότι πρέπει να είναι υποχρεωτικό μάθημα στο Λύκειο.

Το έχω ξαναπεί: ακόμα και ο σουρεαλισμός έχει τα όριά του, ελπίζω στο υπουργείο να επικρατήσει η κοινή λογική!

*Διδάκτωρ της σχολής Θετικών Επιστημών και Τεχνολογίας του ΕΑΠ, συγγραφέας, ερευνητής, Διευθυντής Γενικού Λυκείου.

One comment

  1. Spyros Melcher · Απριλίου 20, 2013

    Εξαιρετικό άρθρο από έναν λαμπρό επιστήμονα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s