Παγκόσμια ημέρα ελονοσίας


στατιστικές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το 2009, μόλυνε γύρω στα 225 εκατομμύρια και προκάλεσε το θάνατο 800.000 περίπου ανθρώπων παγκοσμίως. Προσπάθειες να βρεθεί μια θεραπεία εμποδίζονται μέχρι τώρα από την ικανότητα του παρασίτου να αναπτύσσει ανθεκτικότητα στα φάρμακα. Η έρευνα περιέλαβε τέσσερα προγράμματα χρηματοδοτηθέντα από την Ε.Ε. (ANTIMAL, BIOMALPAR, MALSIG και EVIMALAR) και πραγματοποιήθηκε σε εργαστήρια στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Ελβετία, με εταίρους από το Βέλγιο, τη Γερμανία, τη Δανία, την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Πορτογαλία και τη Σουηδία, και από πολλές αναπτυσσόμενες χώρες που επλήγησαν σοβαρά από την ελονοσία .

Φάρμακα κατά του καρκίνου για την εξόντωση του παρασίτου της ελονοσίας

Η ελονοσία προκαλείται από το παράσιτο πλασμώδιο, το οποίο μεταδίδεται από τα τσιμπήματα μολυσμένων κουνουπιών. Στο ανθρώπινο σώμα, τα παράσιτα αναπαράγονται μέσα στο ήπαρ, και μολύνουν στη συνέχεια τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Κοινή έρευνα που διεξήχθη με τη χρηματοδότηση της Ε.Ε από εργαστήρια όπως το Inserm-EPFL Joint Laboratory στη Λωζάννη, (Ελβετία/Γαλλία), το Wellcome Trust Centre for Molecular parasitology, το εργαστήριο του πανεπιστήμιου της Γλασκώβης (Σκωτία), και του πανεπιστήμιου της Βέρνης (Ελβετία) έδειξε ότι, ο πολλαπλασιασμός του παρασίτου της ελονοσίας εξαρτάται από μια σηματοδοτική δίαυλο που υπάρχει στα ηπατικά κύτταρα του ξενιστή και στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Απέδειξαν ότι το παράσιτο υπεξαιρεί τις κινάσες (ένζυμα) που ενεργοποιούνται στα ανθρώπινα κύτταρα, προς ίδιον όφελος. Όταν η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε φάρμακα χημειοθεραπείας για τον καρκίνο, (αναστολείς των κινασών) για να ανατάξει τα ερυθρά αιμοσφαίρια που είχαν προσβληθεί από ελονοσία, το παράσιτο ανέστειλε την εξάπλωσή του.

Διανοίγοντας προοπτικές μιας νέας στρατηγικής

Μέχρι τώρα το παράσιτο της ελονοσίας καταφέρνει να επιβιώσει αναπτύσσοντας ταχύτατη ανθεκτικότητα στα φάρμακα μέσω μεταλλάξεων, και διαφεύγει από το ανοσοποιητικό σύστημα καταφεύγοντας στο ήπαρ και στα ερυθρά αιμοσφαίρια στο σώμα του ξενιστή, όπου πολλαπλασιάζεται. Η ανακάλυψη ότι το παράσιτο χρειάζεται να υπεξαιρεί κάποια ένζυμα από το κύτταρο στο οποίο ζει, διανοίγει δυνατότητες μιας ολόκληρης νέας στρατηγικής για την καταπολέμηση της νόσου. Αντί να στοχεύουμε το ίδιο το παράσιτο, ο νεωτερισμός έγκειται στο να καταστήσουμε το περιβάλλον του φορέα ξενιστή άχρηστο γι’ αυτό, δεσμεύοντας τις κινάσες του κυτάρρου. Η στρατηγική αυτή στερεί το παράσιτο από ένα σημαντικό τρόπο ανάπτυξης ανθεκτικότητας στα φάρμακα.

Αρκετά ανασταλτικά των κινασών χημειοθεραπευτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται ήδη κλινικά στη θεραπεία του καρκίνου, και πολλά άλλα έχουν ήδη περάσει το 1ο και το 2ο στάδιο των κλινικών μελετών. Ακόμα κι αν αυτά τα φάρμακα παρουσιάζουν τοξικότητα, εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για μεγάλα χρονικά διαστήματα στη θεραπεία του καρκίνου. Η χρήση τους για την καταπολέμηση της ελονοσίας θα απαιτούσε ένα μικρότερο χρονικό διάστημα αγωγής και το πρόβλημα της τοξικότητας δεν θα ήταν τόσο οξύ. Για το λόγο αυτό οι ερευνητές προτείνουν την άμεση αξιολόγηση αυτών των φαρμάκων, υπό το πρίσμα των αντι-ελονοσιακών ιδιοτήτων, μειώνοντας έτσι δραστικά τον χρόνο και το κόστος που απαιτείται για να τεθεί σε εφαρμογή η νέα αυτή στρατηγική καταπολέμησης της ελονοσίας.

Στη συνέχεια θα ληφθούν μέτρα για την κινητοποίηση δημόσιων και βιομηχανικών εταίρων, προκειμένου να δοκιμαστεί η αποτελεσματικότητα των αναστολέων των κινασών στους ασθενείς που πάσχουν από ελονοσία και να καθοριστεί η δόση μέσω κλινικών δοκιμών, προτού εγκριθούν και διατεθούν στους πάσχοντες από ελονοσία οι νέες μέθοδοι θεραπείας.

Ιστορικό

Από το 2002, η EΕ έχει επενδύσει περίπου 180 εκατομμύρια ευρώ στην έρευνα της ελονοσίας μέσα από τα προγράμματα- πλαίσια της ΕΕ για την έρευνα (ΠΠ6, 2002-2006, and ΠΠ7, 2007-2013).

Η Ε.Ε συνεισφέρει επίσης στη Σύμπραξη ευρωπαϊκών και αναπτυσσόμενων χωρών για τις κλινικές δοκιμές (EDCTP) η οποία στοχεύει στην επιτάχυνση της ανάπτυξης νέων ή εξελιγμένων φαρμάκων, εμβολίων και μικροβιοκτόνων κατά του HIV/AIDS, της ελονοσίας και της φυματίωσης. Αφού συνεστήθη το 2003, αυτή η επιτυχής και εξελισσόμενη ευρωπαϊκή και αφρικανική συνεργασία εστιάζεται σε κλινικές δοκιμές καθώς και στη δημιουργία ικανοτήτων στην υποσαχάρια Αφρική. Μέχρι τώρα, 10 κλινικές δοκιμές για την ελονοσία, ύψους 69 εκατομμυρίων ευρώ, έχουν χρηματοδοτηθεί υπό την EDCTP με 35 εκατομμύρια ευρώ από την Ε.Ε.

Σύνδεσμοι

Άρθρο σχετικά με την έρευνα

Σχετικά με την ελονοσία:

http://ec.europa.eu/research/health/infectiousdiseases/povertydiseases/malaria_en.html

http://ecdc.europa.eu/en/healthtopics/malaria/Pages/index.aspx

http://ec.europa.eu/health/programme/policy/index_el.htm

http://www.who.int/malaria/world_malaria_report_2010/worldmalariareport2010.pdf

http://www.edctp.org

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s